Over mij

Ik ben Marie-José Wissink. Enig kind en waarschijnlijk het enig levend geboren kind van mijn ouders. Mijn moeder maakte vaker toespelingen over een gezin met zes kinderen. Wegens schaamte en taboes werd er in ons gezin niet openlijk over een miskraam gesproken.
Mijn moeder en ik hebben een slechte start met elkaar gehad. Ze had angst om ook mij tijdens de zwangerschap te verliezen en meteen na de bevalling moest ze een half jaar geïsoleerd liggen vanwege open tbc. We mochten elkaar niet zien en we konden ons niet aan elkaar hechten.

 

Oeps! Het worden er meer
Zelf heb ik drie kinderen gebaard. De thuisbevalling van mijn eerste kind was prachtig om mee te maken. Een jaar erna was ik opnieuw zwanger. Na 7 1/2 maand stuurde de vroedvrouw (zo heette het beroep in 1975) mij met spoed door naar de gynaecoloog omdat er ‘iets’ niet goed was. Omdat deze zwangerschap voor mij zo anders was dan de vorige, vroeg ik de gynaecoloog: “Dokter krijg ik wel één kindje”? “Mevrouw, u gaat naar de röntgen om te kijken of u één, twee, drie of vier kinderen krijgt”. Ik schrok enorm. Op de röntgenfoto waren gelukkig ‘maar’ twee kinderen te zien en ik zou t.z.t. in het ziekenhuis moeten bevallen.

De bevalling
Daags erna braken thuis mijn vliezen al en beide kindjes werden spontaan binnen het uur geboren in het ziekenhuis. De bevalling verliep zeer chaotisch.
Ze waren 6 1/2 week te vroeg geboren en werden meteen meegenomen naar een warmtekamer op de kinderafdeling. Daarom kreeg ik ze de eerste dagen niet te zien. Ik had een infuus en moest kolven. Deze bevalling was heel anders dan ik me had voorgesteld. Ik voelde me overvallen en heel eenzaam.

Grote impact
Dat ik mijn kindjes in het ziekenhuis niet bij me mocht hebben of ze mocht zien, heeft diepe impact gehad op mijn leven. Voor de tweeling zelf heeft dat ook grote gevolgen gehad. Ze konden zich niet aan mij hechten en doordat ze in aparte bedjes lagen, waren ze elkaar opeens ook kwijt.

Verwerking
Pas veertig jaar later kwam dit verdriet in alle hevigheid alsnog bij me tevoorschijn. Ik wilde dichterbij het begrip komen, waarom me dit zo verdrietig maakte, waarom het zo’n impact op mijn leven had, zelfs veertig jaar later. Om dit begrip te bereiken, heb ik er vaak intuïtief over geschilderd en ik heb deze bevalling ‘over gedaan’. Ook heb ik er gesprekken met mijn kinderen over gehad. Zo heb ik mezelf en dit stuk van mijn leven geheeld. Hieruit ontstond een prachtig, energetisch, groot schilderij ‘Heling’.

Mijn passie
Al in 2011 kreeg ik tijdens de opleiding Energetisch Werk het advies Rouw en Trauma. Daar wilde ik niet aan, omdat ik toen nog dacht dat ik die problematiek niet aan zou kunnen. Ik startte Praktijk Zielskunst. Vanaf die tijd geef ik vele workshops intuïtief schilderen. Tijdens deze workshops ervoer ik dat ik mensen hielp met helen. Door het schilderen kwam naar boven wat voor de deelnemer nog verborgen lag en ik merkte dat dit helend werkte. Ik ondersteunde bij het verwerken van wat er naar boven kwam en zo begon ik met het begeleiden en coachen van mensen op hun levenspad.

Moederliefde
Door ervaringen in mijn leven heb ik affiniteit en empathie ontwikkeld met vrouwen en hun (overleden) kindjes. Daarnaast vertellen vrouwen me vaak dat ze gevoel van moederliefde bij me ervaren.
Er kwamen ondertussen al veel vrouwen in mijn praktijk. Vrouwen die een miskraam hebben gehad of een moeilijke bevalling. Vrouwen en mannen die een kindje hebben verloren. Ik herken me in het boek ‘Perfecte bevallingen bestaan niet’ van Diana Koster. Het raakte me diep in mijn hart. Daarnaast lees en leer ik heel veel over zwangerschappen, bevallingen en moederschap in al haar vormen. Ik verdiep me steeds meer in die materie. Mijn wens om hierbij nog meer mannen en vrouwen te steunen, wordt groter en groter.

Mijn taak
In de herfst 2016 kocht ik daarom de domeinnaam vrouwencoach.nl. En kort daarna slaat het ‘noodlot’ toe. Ik word opeens heel ernstig ziek (Boerhaave syndroom) en word met spoed geopereerd. Mijn revalidatie duurt een jaar.
Het is opmerkelijk dat ik er nog ben en dat ik zelfs volledig hersteld ben. Dit geeft me de zekerheid dat ik op aarde nog iets moet doen met al die lessen die ik zo mooi of zo hard heb geleerd. Het is mijn taak om deze kennis te delen. Ik heb hier op aarde dus zelf nog iets te leren en het voelt alsof ik hier nog een taak mag doen. Die taak heb ik dankbaar op me genomen.

Ook mannen
In 2013 heb ik voor het eerst een vader ondersteund die al jarenlang rouwde om zijn doodgeboren dochtertje. De heling die ik bij hem heb gezien, staat op mijn netvlies geschreven. Dat is de start geweest dat ik inderdaad aan mijn studieadvies gehoor gaf. Inmiddels besef ik dat ik de naam vrouwencoach en de bijbehorende website ben ontgroeid.
Mijn taak en wens is dat ik als zielscoach vanuit mijn hart, mijn intuïtie en creativiteit jou en vele andere mannen en vrouwen mag ondersteunen bij levensgebeurtenissen. Ons aardse leven is mooi. Mocht jij dit vergeten zijn, laat mij jou dan coachen om dat moois in je leven weer te kunnen ervaren.

Contact me gerust voor het maken van een (vrijblijvende) kennismaking via contact.

2 thoughts on “Over mij

  1. Astrid Oderkerk

    Bij Marie-José voel ik: liefde, vertrouwen, zorgzaamheid en een volledig mezelf mogen zijn. Bedachtzaam, zij kiest haar woorden met zorg. Niet te veel maar prikkelend voldoende.
    Ik vind jou en mooi en bijzonder mens.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.